Adriatik Lapaj duket se ka vendosur t’i japë dramës politike një dimension biblik-epik — dhe i ka dhënë edhe role klasike tradhtie atyre që i rrëmbyen ëndrrën për mandatin e vetëm në Tiranë. Pas përplasjes për mandatin e 11 majit brenda koalicionit “Nisma — Shqipëria Bëhet”, Lapaj i hodhi fajet në shpatullat e Endri Shabanit, duke e krahësuar publikisht me figurat më të famshme të tradhtisë në histori.
“Na tradhtuan” — kjo është fraza që Lapaj e përsëriti si refren. Në një dalje të ashpër për median, kreu i Lëvizjes “Shqipëria Bëhet” shkoi aq larg sa të vendoste krahasime historike që nuk prisnim në një konferencë për mandatet: “Kaini tradhtoi Abelin. Skënderbeun e tradhtoi Hamzai. Krishtin e tradhtoi Juda Iskarioti”, tha ai, duke i vënë kështu etiketa biblike dhe epike rivalëve të tij politikë. Fjalët e tij kanë ndezur diskutime dhe tallje njëkohësisht në rrjetet sociale.
Lapaj nuk e la vetëm me metaforat biblike — ai bëri edhe akuzat konkrete: sipas tij, lëvizja u godit nga një “sistem” që i shpalli armik dhe që, në vend të garës së ndershme, preferoi lojën e listave të mbyllura dhe manovrave që i lanë jashtë përfaqësimit të drejtë. Ai e paraqiti veten si viktimë të një skeme ku mandatet “shpërndahen” sipas rregullave të padukshme, ndërsa mbështetësit e tij — 80 mijë persona, sipas deklaratave — mbetën të tradhtuar.
Nga lavdërimet tek shpifja — një ndryshim i shpejtë që ndezi ironinë publike
Ajo që për shumë komentues duket më kontradiktore, është se jo shumë kohë më parë Lapaj nuk kursente fjalë miradie për Endri Shabanin — e paraqiti atë si model vlerash. Tani, kur rezultati i zgjedhjeve dhe lëvizjet pas tyre nuk i kanë shpërblyer pritshmëritë, ai shkon deri aty sa ta krahasojë me Judën. Kjo kthesë e fortë tërhoqi reagime të ashpra edhe nga votuesit që e shihnin dikur si alternativë të re politike.
Çfarë kërkon tani Lapaj?
Lapaj paralajmëroi se do të ndjekë rrugën juridike dhe se lëvizja e tij do të vazhdojë të jetë “vetë” në parlament, me deputeten e listës së mbyllur — Ana Dajko — si përfaqësuese të zyrtarizuar. Ai tha se do të kërkojë të sfidojë ligjet e mazhorancës me akte juridike dhe se nuk dorëzohet, edhe pse tani akuzat për tradhti dhe shpërfillje të premtimeve ndaj elektoratit kanë marrë hov.
Reagimet publike — nga habia te ironia
Në rrjetet sociale reagimet shkuan nga mbështetja e sinqertë për “kauzën” në frikë se lapërdorimi i metaforave të mëdha mund t’i dëmtojë besueshmërinë, deri te ironia: komentuesit talleshin me krahasimet historike, duke ripostuar memet e Skënderbeut me smartphone dhe skena biblike me titrin “Breaking News: Lapaj apelon tek Zotëria për verifikim të mandateve”. Për shumëkërkues, ushtrohet politikanizmi i vjetër: kur mosmarrëveshjet bëhen personale, fjalët dramatike nuk mungojnë.
Përmbledhje: mes tragjikomikës dhe ligjshmërisë
Në fund të fundit, përballë metaforave të mëdha dhe fjalëve të zjarrta, çështja mbetet praktike: kush merr mandatin, si u vendos dhe nëse procedurat zgjedhore respektojnë frymën e konkurrencës së drejtë. Lapaj ka zgjedhur tonin epik — me Skënderbeun, Krishtin dhe Kainin në repertor — ndërsa beteja do të vazhdojë në sallat e gjykatave, në Kolegjin Zgjedhor dhe në opinionin publik. Deri atëhere, spektakli vazhdon, dhe shqiptarët vëzhgojnë: a është kjo një dramë politike që sjell ndryshim, apo një serial i ri me titull “Si t’i humbasësh mandatet dhe t’i fitosh simpatitë e memeve”?