Deputeti i Partisë Demokratike, Agron Gjekmarkaj, është vendosur në qendër të vëmendjes pas një interviste televizive, ku moderatori e ballafaqoi me një shkrim të tij të vjetër ku kritikonte ashpër Sali Berishën. Në atë kohë, Gjekmarkaj shprehej se “demokratët nuk janë dele dhe nuk po kërkojnë një bari”, duke akuzuar se Partia Demokratike po rrezikonte të kapej e të shndërrohej në një tufë të drejtuar nga një çoban i vetëm.
Pyetja që e vuri në siklet
Moderatori e riktheu këtë deklaratë në diskutim, duke e pyetur nëse sipas tij “Berisha hoqi dorë nga të qenit çoban, apo përkrahësit e tij u bënë dele të bindura, ashtu siç ai kishte frikë dikur?”.
I gjendur përballë një krahasimi që vinte në kontrast mendimin e tij të dikurshëm me pozicionin e sotëm, Gjekmarkaj u detyrua të shpjegojë se shkrimi ishte fryt i një momenti të ngarkuar emocionalisht dhe nuk duhet të lexohet sot si një qëndrim politik i qëndrueshëm.
“Ishte ndikim emocionesh”
“Nuk besoj që të ushqejmë të tashmen me të shkuarën, sepse e kemi tejkaluar të gjithë situatën emocionale ku kemi qenë. Atë të konfliktit, qoftë edhe kur kemi shkruar, edhe kur kemi folur. Kemi pasur pasionet e momentit, se njerëz jemi”, deklaroi Gjekmarkaj, duke tentuar të justifikojë kontradiktën mes fjalëve të atëhershme dhe pozicionimit të sotëm.
Nga kritika në lavdërim
Por deputeti demokrat nuk u mjaftua vetëm me justifikime. Në vijim, ai e portretizoi Sali Berishën si një figurë me rol historik të dyfishtë: “Berisha është dëshmuar për herë të dytë në lartësinë e madhe të historisë, njëherë në dhjetorin e ’90 duke udhëhequr revolucionin, dhe tani duke shpëtuar pluralizmin dhe Partinë Demokratike. Pa llogaritur pafundësinë e shërbimeve që i ka bërë vendit si Kryeministër dhe President”.
Një kthesë që ngjall debat
Kjo deklaratë e Gjekmarkajt po komentohet gjerësisht në rrethet politike dhe mediatike, pasi tregon qartë ndryshimin e tonit të tij nga një kritik i fortë i Berishës në një mbrojtës e lavdërues të figurës së tij. Për shumë demokratë dhe analistë, ky qëndrim pasqyron realitetin e përçarjes dhe rikthimit të Berishës në krye të PD, ku shumë prej kritikëve të dikurshëm duket se kanë zbutur fjalët ose janë rreshtuar pranë tij për hir të unitetit brenda partisë.
👉 Rasti i Gjekmarkajt është një shembull i gjallë sesi fjalët e politikës nuk kanë jetë të gjatë dhe shpesh kthehen si bumerang, veçanërisht kur kontradikta mes të shkuarës dhe të tashmes del kaq hapur para publikut.