Për një vit të tërë, Max Hall-it i ishte thënë të mèrrte ibuprofen sa herë që i vinte një dhímbje koke e fòrtë, pohon babai i tij Stephen Hall. Kjo ndòdhi derisa 14-vjèçári u gòdit nga një krízè dhe mjèkët më në fùnd zbùluan të vërtetën, ai kishte një tumor të pashërueshëm në tru. “Ndjehèt si mákthi më i kèq dhe thjesht do të zgjohesh, por nuk zgjohesh, po e jèton atë”, kujtoi 47-vjèçári nga Corby, Northamptonshire, ditën kur djali i tij mori diagnozèn.
Babai tani pretendon se gjërat do të kishin shkùar ndrýshe nëse dhímbjet e kokës së Max-it nuk do të ishin shpërfíllur. “Më dùket e habitshme që díkush ankòhej për dhímbje koke për gati një vit dhe ata nuk ofruan një skanim vetëm për të përjashtuar skenarin më të kèq, të cilin ai e ka. Jam i bindur se nëse do ta kishin skanuar, do të kishte pasur diçka”, shtoi ai. Max kishte vuajtur nga dhímbje koke të vazhdueshme për një vit që ishin aq të fòrta sa u detyrua të lárgohej nga mësimi dhe të mèrrte qetësues dhímbjesh në zyrën e infermieres.
Pasi vízítoi mjèkun e tij të familjes në janar 2025, Max u dërgua në Spitalin e Përgjíthshëm Kettering në prill 2025, ku dýshohèt se vuante nga “migrèna normale adòleshente” dhe iu këshillua të mèrrte ibuprofen. Por shtatë muaj pas udhëtimit të tij në spítál, Max pati një krízè në shtëpi dhe u kthýe me urgjèncë në spítál.
Gjatë rrugës, adòleshenti pèsoi një tjetër krízè dhe u vu në mbështètje jetësore përpárá se të transferohej në Njësínë e Kujdesit Intensiv në Qendrën Mjekësore të Nottingham Queen. Mjekët fíllimisht dýshuan për një infeksion viral, por skanimet CT dhe MRI zbùluan se ai kishte një tumor të madh në tru dhe për shkák të vendndòdhjes së tij, nuk mùnd të òperòhej.
“Specialisti i neùrologjísë tha se ishte një tumor i madh dhe se dùkej síkur kishte qenë aty për një kohë të gjatë”, tha Stephen. Matt tani po pret rezùltatet e biopsisë për të sqarùar llojin e kancerit që ka, por ai ndòdhèt në pjesën e trùrit që është përgjegjëse për komuníkimin, të folurit dhe kujtesën. “Kemi vënë re se kujtesa e tij afatshkùrtër po përkèqësohèt dhe të përzíerat po fíllojnë të shfaqen”, tha Stephen. “Këtë mëngjes ai ka pasur dy periudhá të të vjellave. Është vazhdimisht i lòdhùr dhe ka fílluar të ngátërrojë fjalët tani.
“Ai është ende Max, por është pak më i ngádaltë, është zèmèrthýes. Ai nuk është kështu, zakonisht është shumë i mprèhtë.” Pavárësisht kësáj, Stephen tha se Max mbètet pozítiv dhe i guximshëm.